DSÖ, küresel olarak her 9 kişiden 1’inin gıda güvensizliğiyle karşı karşıya olduğunu bildirdi.

Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) Beslenme ve Gıda Güvenliği Departmanı İzleme ve Gözetim Birimi Başkanı Elaine Borghi, küresel olarak her 9 kişiden 1’ini etkileyen gıda güvensizliği krizinin yaşandığını bildirdi.

Borghi, Birleşmiş Milletler (BM) Cenevre Ofisi’nin haftalık basın toplantısında 7 Haziran Dünya Gıda Güvenliği Günü’ne ilişkin değerlendirmelerde bulundu.

“HER YERDE GÜVENLİ GIDA”
Her aileyi ve küresel olarak her 9 kişiden 1’ini etkileyen gıda güvensizliği krizine dikkati çeken Borghi, DSÖ’nün dün gıda kaynaklı hastalıkların küresel yüküne ilişkin tahminlerin temel bulgularını yayınladığını hatırlattı.

Borghi, bu yıl Dünya Gıda Güvenliği Günü’nün temasının “Yükten Çözümlere: Her Yerde Güvenli Gıda” temasıyla kutlandığına değindi, bu temanın kanıtları eyleme dönüştürmenin önemini yansıttığının altını çizdi.

Gıda kirliliğini kaynağında önleme çağrısında bulunan Borghi, “Bu, her yerde daha güvenli tarım uygulamaları, daha güçlü endüstriyel kontroller ve daha sıkı çevre düzenlemelerinin uygulanması gerektiği anlamına geliyor. 2026 Dünya Gıda Güvenliği Günü’nü kutlarken, hem bir uyarı hem de bir yol haritamız var. İnsan, hayvan, bitki ve çevre sağlığını birbirine bağlayan ‘tek sağlık’ yaklaşımı şarttır. Ülkeler, müdahaleleri hedeflemek, gözetimi güçlendirmek ve sektörler arası engelleri ortadan kaldırmak için bu yeni tahminleri kullanmalı” dedi.

“SİYASİ TAAHHÜT VE KOORDİNELİ EYLEM” VURGUSU
Borghi, gıda güvenliğinin ortak bir sorumluluk olduğuna işaret ederek, siyasi taahhüt ve koordineli eylemle bazı hastalık ve ölümleri önleyebileceklerini söyledi.

DSÖ, dün yayımladığı raporda güvenli olmayan gıdaların her yıl yaklaşık 866 milyon hastalık vakasına ve 1,5 milyon ölüme yol açtığının tahmin edildiğini belirterek, çocukların bu riskten en fazla etkilenen grup olduğunu bildirmişti.

İçişleri Bakanlığı, kuvvetli sağanak ve gök gürültülü sağanak nedeniyle 5 il için “sarı” kodlu meteorolojik uyarıda bulundu.

Bakanlığın NSosyal hesabından, Meteoroloji Genel Müdürlüğünden alınan son bilgi doğrultusunda “sarı” kodla işaretlenen illerin yer aldığı Türkiye haritası paylaşıldı.

Buna göre, Bilecik geneli ile Bursa’nın doğu, Kütahya’nın kuzey ve Eskişehir’in batısında gök gürültülü sağanak yağışların yerel kuvvetli olması bekleniyor.

Ankara’nın güney ve batısında gök gürültülü sağanak yağışların yerel kuvvetli olacağı tahmin ediliyor.

Yurttaşların ani sel, su baskını, yıldırım, yerel dolu yağışı ve yağış anında kuvvetli rüzgar gibi olumsuzluklara karşı dikkatli ve tedbirli olması isteniyor.

Diyarbakır’da, Narin Güran cinayetiyle ilgili olarak tutuklanan cinayet hükümlüsü Nevzat Bahtiyar’ın oğlu ile yeğeni, yaşanan bir kavganın ardından silahla vuruldu.

Bahtiyar ve Kaya aileleri arasında yaşanan tartışmanın silahlı kavgaya dönüşmesinin ardından Kaya ailesinden 4, Bahtiyar ailesinden ise 2 kişinin yaralandı.

BAHTİYAR’IN, OĞLU VE YEĞENİ VURULDU
Bağlar ilçesi Çarıklı Mahallesi’nde Bahtiyar ailesinin kahvehanesinin yakınlarında yaşanan taşlı ve sopalı kavgada, Kaya ailesinde 4 kişinin çeşitli yerlerinde yaralandı.

Her iki tarafın yakınlarının da silahlarına sarıldığı olayda, Nevzat Bahtiyar’ın oğlu ve yeğeni silahla vuruldu.

Yaralılar çeşitli hastanelere sevk edilirken, olay yerine çok sayıda polis sevk edildi. Gerginlik nedeniyle polis mahallede güvenlik önlemi aldı.

Eylül’ün 17’si, Tiran’dan Arnavutluk Rivierası’nda Himarë’ye doğru yola çıkmak için hazırlanıyoruz. Sabah otelimizde yaptığımız güzel bir kahvaltının ardından Tiran–Dıraç yoluna koyuluyoruz. Şehirden biraz uzaklaştığımızda, yolun sol tarafında modernleşen ülkenin yeni yüzünü ve yükselen ihtişam anlayışını yansıtan, adeta bir sarayı andıran devasa yapı dikkatimizi çekiyor. Altın rengi kubbesi, mermer sütunları ve keskin mimari hatlarıyla göz kamaştıran bu görkemli bina, Amadeus Palace Hotel & Casino. Otel ve eğlence kompleksi olarak tasarlanan yapı, Arnavutluk’un son yıllarda geçirdiği hızlı değişimin ve artan ekonomik canlılığın sembollerinden biri gibi duruyor. Yolculuğun daha en başında karşımıza çıkan bu gösterişli manzara, ülkenin geçmiş ile modernlik arasında kurmaya çalıştığı yeni dengeyi de hissettiriyor.

Saat 11’e doğru Durrës’e (Osmanlı dönemindeki adıyla Dıraç) varıyoruz. Adriyatik kıyısında yer alan bu şehir, Arnavutluk’un en eski ve en önemli liman kentlerinden biri. Şehre girer girmez, sahil boyunca uzanan palmiye ağaçlarıyla çevrili caddede arabayı park edecek bir yer arıyoruz ama ne mümkün! Bunun üzerine, asıl geliş nedenlerimizden biri olan Durrës Amfitiyatrosu’nu görmek üzere dar sokaklara dalıyoruz.

MS 2. yüzyılın başlarında, büyük olasılıkla Roma İmparatoru Trajan döneminde inşa edilen bu etkileyici yapı, yaklaşık 15.000–20.000 kişilik kapasitesiyle Balkanlar’ın en büyük Roma amfitiyatrolarından biri kabul ediliyor. Eliptik formda tasarlanan bu dev arena, bir zamanlar gladyatör dövüşlerine ve çeşitli gösterilere ev sahipliği yapmış. Günümüzde ise tamamen modern şehir dokusunun içinde kalmış durumda. Çevresini saran evlerin ve dar sokakların arasından birdenbire karşımıza çıkan bu antik yapı, sanki geçmişten bugüne açılan gizli bir kapı gibi. Günlük hayatın akışıyla Roma döneminin görkemi burada iç içe geçmiş; taşların arasında dolaşırken tarihin sessiz ama güçlü varlığını derinden hissediyorsunuz.

UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi’nde yer alan bu etkileyici yapı, yüzyıllar boyunca farklı medeniyetlerin izlerini taşıyarak günümüze ulaşmış. Roma İmparatorluğu döneminde görkemli bir gösteri alanı olarak inşa edilen amfitiyatro, bir zamanlar binlerce insanın gladyatör dövüşlerini ve çeşitli gösterileri izlemek için toplandığı canlı bir mekânmış. Zamanla işlevi değişmiş; Roma sonrası dönemlerde yerleşime açılmış, özellikle Osmanlı döneminde çevresine ve içine yapılan evlerle gündelik yaşamın bir parçası hâline gelmiş.

Yapının içinde yer alan, 5. ve 6. yüzyıllara tarihlenen mozaik zeminli küçük şapel ise buranın bir dönem ibadet yeri olarak da kullanıldığını gösteriyor. Tonozlu koridorlar, sıralı oturma basamakları, karmaşık yeraltı geçitleri ve hâlâ seçilebilen fresk izleri, bu yapının farklı çağlardan taşıdığı katmanları gözler önüne seriyor. Her taşında başka bir dönemin hikâyesini saklayan bu amfitiyatro, yalnızca Roma döneminin ihtişamını değil, yüzyıllar boyunca değişen yaşam biçimlerini de sessizce anlatıyor. Geçmişle bugün arasında kurulmuş bu güçlü bağ, ziyaretçilerini tarihin derinliklerinde kısa ama unutulmaz bir yolculuğa çıkarıyor.

Yaklaşık bir saatlik yolculuğun ardından Fier’e ulaşıyoruz. Pojan Köyü yakınlarında, Vjosa Nehri’ne uzanan verimli ovaya hâkim antik İlirya topraklarında kurulmuş, UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi’nde yer alan Apollonia Antik Kenti’ne gitmek için taşlı ve topraklı yollardan geçiyor, zeytin ağaçlarıyla kaplı hafif tepelik bir araziye doğru ilerliyoruz. Yol boyunca doğanın dinginliği ve çevrenin yalın güzelliği, yaklaşmakta olduğumuz tarihî atmosferin ilk işaretlerini veriyor. Aracı park ettikten sonra kısa bir yürüyüşle giriş kapısına ulaşıyoruz. Sessizlik içinde yükselen antik taşlar, daha ilk anda insanı yüzyıllar öncesine götürüyor.
Burası öylesine sakin, öylesine huzurlu bir yer ki insan adeta zamanın durduğunu hissediyor. Çevredeki sessizlik, zeytin ağaçlarının dinginliği ve antik taşların taşıdığı tarih, buraya bambaşka bir atmosfer katıyor. İnsan bu huzurlu ortamdan ayrılmak istemiyor. Girişte yer alan ve bugün müze olarak kullanılan tarihi Aziz Meryem Manastırı’nı gezmeyi sona bırakıyoruz. Önce, bu kadim kentin taş döşeli yollarında dolaşıp geçmişin izlerini adım adım keşfetmek istiyoruz.

Kentin bulunduğu alana varmadan önce, hafif yokuşu tırmanan yol üzerinde, zeytin ağaçlarının gölgesine kurulmuş, tahtadan yapılmış küçük ve şirin bir kafeterya-restoranda mola veriyoruz. Karnımızı doyurmak için oturduğumuz bu keyifli mekânda, Arnavutluk’ta yediğimiz en lezzetli yemeklerden birini tadıyoruz. Aile işletmesi olan bu restoranda yemeklerin anne tarafından hazırlanıyor olması, ortama ayrı bir sıcaklık ve samimiyet katıyor; sanki bir yol molasından çok, evde ağırlandığımız bir sofra hissi veriyor.
Yemeğin ardından bu muhteşem antik kenti keşfetmek üzere yeniden hafif bir tırmanışa geçiyoruz. Bu sırada aşağıda uzanan engin ovanın manzarası, kelimelerle tarif edilemeyecek kadar büyüleyici bir güzellik sunuyor. Sessiz ve yalnız kent, adeta ziyaretçisini içine çeken bir atmosfere sahip. Bir zamanlar burada hüküm süren canlı ve görkemli yaşam, taşların arasında dolaşırken gözümüzde yeniden canlanıyor.

MÖ 6. yüzyılın sonlarına doğru Korfu ve Korint’ten gelen Yunan kolonistler tarafından kurulan şehir, güneş ve sanat tanrısı Apollon’a ithafen Apollonia adını almış. Yaklaşık 2500 yıllık geçmişe sahip Apollonia Antik Kenti, Adriyatik Denizi’ne ve Mallakastra tepelerine uzanan verimli Musacchia (Myzeqe) Ovası’na hâkim, iki tepe arasında yer alan hafif yüksek bir plato üzerinde konumlanmış.
Adriyatik’e doğru geniş bir manzaraya açılan bu stratejik konumu sayesinde şehir, antik dönemde hem ticari hem de askeri açıdan büyük bir önem kazanmış. Verimli ovanın kenarında yer alması da Apollonia’ya güçlü bir ekonomik avantaj sağlamış.

Apollonia’nın ünü, antik dünyanın en önemli merkezlerinden biri haline gelmesiyle birlikte Roma dünyasının önde gelen isimlerini de kendine çekmiş; seçkin Romalı hatip ve filozof Cicero da bu kenti ziyaret edenler arasında yer almış.
Kentte Bouleuterion (halk meclisi binası), en görkemli yapılarından biri olarak öne çıkarken; iki stoa (revaklı yürüyüş yolları), bir Yunan tiyatrosu, perilere adanmış anıtsal bir Nymphaeum, ayrıca odeon, kütüphane, zafer takı, Diana Tapınağı ve Prytaneion (idari merkez) gibi birçok kamusal ve dini yapı da yer almakta.
Yerleşim alanında yürütülen arkeolojik kazılarda ise Helenistik ve Roma dönemlerine ait, iyi korunmuş mozaiklerle süslenmiş çok sayıda yapı ortaya çıkarılmış.

Kenti dolaşmak üzere biraz ilerlediğimizde, toprak üzerinde karşılaştığımız garip dairesel beton yapılar dikkatimi çekiyor. Bunların, 1960’lı yıllardan itibaren Enver Hoca dönemindeki komünist rejim sırasında inşa edilen askeri sığınaklar olduğunu öğreniyorum. Ülkenin olası dış tehditlere karşı tamamen savunma odaklı bir anlayışla yapılandırıldığı bu dönemde, askerî ve stratejik önemi olan pek çok noktada bu küçük beton koruganlar inşa edilmiş. Her biri birkaç kişinin sığınabileceği şekilde tasarlanan bu yapılar, yalnızca Apollonia çevresinde değil, Arnavutluk’un dört bir yanında yoğun biçimde görülüyor; ülke genelinde sayılarının yüz binleri bulduğu ifade ediliyor.
Daha ilerledikçe bu sıra dışı yapılardan pek çoğuyla karşılaşıyorum. Betonarme siperleri andıran bağlantı izleri ve küçük giriş açıklıklarıyla bu sığınaklar, dönemin korku ve savunma refleksini bugün bile açıkça hissettiriyor. Büyük olanlardan biri ise günümüzde yerel bir çiftçi tarafından hayvan barınağı olarak kullanılıyor. Antik kent kalıntılarıyla yan yana duran bu yapılar, Apollonia’nın tarihine yalnızca antik değil, yakın dönemden de farklı ve çarpıcı bir katman ekliyor.

Çıkışta XIV. yüzyıldan kalma manastır kompleksine giriyoruz. Azize Meryem (Shën Meri) Manastırı, kökeni Bizans dönemine uzanan ve XI–XIV. yüzyıllar arasında şekillenen önemli bir dini merkez. Zaman içinde farklı dönemlerde yapılan eklemeler ve onarımlarla bugünkü hâlini almış. Apollonia Antik Kenti’nin yalnızca antik çağda değil, Bizans ve Orta Çağ boyunca da yaşamaya devam ettiğini gösteren en önemli yapılardan biri olarak öne çıkıyor.
Kompleks; ana kilise, şapel, çan kulesi ve keşişlerin günlük yaşamlarını sürdürdükleri iki katlı yaşam alanlarından oluşuyor. Manastır, bir dönem bölgenin ruhani merkezi olarak hizmet vermiş.
Günümüzde ise kompleksin bir bölümü Apollonia Arkeoloji Müzesi olarak kullanılmakta. Antik kentten çıkarılan heykeller, yazıtlar, mimari parçalar ve mozaikler burada sergilenerek ziyaretçilere bölgenin binlerce yıllık tarihini bir arada görme imkânı sunuyor.

Oldukça etkileniyoruz. Gerçekten görülmeye değer, katman katman tarih barındıran bir yer.
Akşam karanlığı çöktüğünde lacivert deniz, kızıl gökyüzü ve Himarë’nin parlayan ışıkları adeta bir tabloyu andırıyor. Gün yavaş yavaş şehrin üzerinden çekilirken derin bir sessizlik hâkim oluyor; deniz koyu lacivert bir örtüye dönüşürken, ufukta kalan son kızıllık gökyüzünü yumuşak tonlarla boyuyor. Kıyı boyunca tek tek yanan ışıklar, kasabayı karanlığın içinde sıcak bir parıltıyla görünür kılıyor. Dalgaların kıyıya ritmik vuruşu ise bu dinginliğe eşlik ediyor.
Otelimizi buluyoruz ancak girişini bir türlü çözemediğimiz için yan taraftaki Plazhi i Sirenës Restoran’a park edip deniz kenarında keyifli bir akşam yemeği yiyoruz. “Arabayı yarın alırız” diyerek yandaki Castle Hotel’e giriyoruz. Elektrikler kesik olduğu için odayı pek fark edemeden, günün yorgunluğuyla adeta bayılır gibi uykuya dalıyoruz.

Ertesi sabah balkona çıktığımda karşıma çıkan manzara nefes kesiciydi. Göz alabildiğine uzanan deniz, sabah ışığının etkisiyle mavi ve turkuaz tonlarına bürünmüş, neredeyse cam gibi durgun bir yüzey oluşturuyordu. Ufuk çizgisi denizle gökyüzünü silik bir çizgide birleştirirken, ortalığı saran derin sessizlik insanın içine işliyordu.
Potami Plajı, bu erken saatlerde tüm sakinliğiyle adeta uyanmamış bir dünya gibiydi. Koyun kıvrımlı yapısı, suyun dinginliğini daha da belirgin kılıyor; kıyıya vuran hafif dalga sesleri ise bu huzurun tek eşlikçisi oluyordu. Sabah ışığı kayaların ve sahilin üzerinde yumuşak gölgeler oluştururken, tüm manzara sessiz ama güçlü bir güzelliğe bürünüyordu.

Otelin ana binadan ayrı verandasına geçip denizi seyrederek keyifli bir kahvaltı yapıyoruz. Kahvaltının en hoşumuza giden lezzeti ise minik pişiler oluyor. Ardından Himarë’yi keşfetmek ve denize girmek için sahile iniyoruz. Sahil boyunca uzanan plajlarda şemsiye ve şezlong kullanımı için küçük bir ücret ödeniyor. Bu sabahı tamamen dinlenmeye ayırıyor; sıcak havada, masmavi denizin tadını çıkarıyoruz.
Öğle yemeğimizi otele yakın Grill Rondo adlı Yunan restoranında yiyoruz. Arnavutluk gezilerimiz sırasında fark ettiğimiz üzere, özellikle kıyı bölgelerinde Yunan mutfağına ait restoranlara sıkça rastlamak mümkün.
Yemeğin ardından, Arnavutluk Rivierası’nın başlangıcında yer alan etkileyici Llogara Millî Parkı ve Geçidi’ne doğru yola çıkıyoruz. Avlonya (Vlorë) il sınırları içinde bulunan bu doğal alan, 1966 yılında millî park ilan edilmiş. Dağların denizle buluştuğu noktada yer alan Llogara Geçidi ve çevresindeki ormanlık alanları kapsayan park, geniş bir dağ ve doğa ekosistemine ev sahipliği yapıyor. Yoğun çam ormanları, sarp yamaçlar ve zaman zaman açılan deniz manzaralarıyla Llogara, Rivieranın girişinde adeta doğal bir sınır kapısı gibi karşımıza çıkıyor.
Deniz seviyesinden yaklaşık 2000 metreye kadar yükselen bu bölge, siyah çam, Boşnak çamı, Bulgar köknarı ve dişbudak ağaçlarıyla kaplı zengin ormanlara ev sahipliği yapıyor. Zikzaklı dağ yolunu tırmanırken artan oksijen ve temiz hava, insana adeta baş döndürücü bir ferahlık hissi veriyor.

Yüksek noktalardan Adriyatik Denizi’ne uzanan panoramik manzaralar, etkileyici doğa dokusu ve serin havasıyla Llogara, gerçekten eşsiz bir deneyim sunuyor. Özellikle güneşin batışını izlemek, bu manzaranın en büyüleyici anlarından biri olarak insana derin bir huzur veriyor.
Akşam yemeğimizi Himarë’nin başka bir koyunda, sahil kıyısında yer alan Jester’s Taverna ’da yiyoruz. Artık gün tamamen çekilmiş, akşam karanlığı kıyıyı yavaş yavaş içine almış durumda.
Koyun üzerine çöken geceyle birlikte deniz koyu bir laciverte dönüşüyor; sadece kıyıya vuran dalgaların sesi duyuluyor. Sahil boyunca uzanan yeni binaların ve otellerin ışıkları teker teker yanarken, bölge modern ama sakin bir gece atmosferine bürünüyor. Loş sokak aydınlatmaları ve restoranlardan süzülen sıcak ışıklar, karanlığın içinde yumuşak bir kontrast oluşturuyor.
Deniz kenarında otururken, günün kalabalığı yerini dingin bir akşam sessizliğine bırakıyor.

Arnavutluk Ekonomik Kalkınma, Ticaret ve İşletme Bakanlığı’nın önünden geçerken binanın cephesindeki tek bir kelime dikkatimi çekiyor: “Shqipëria.” İlk bakışta tanıdık gelmeyen bu sözcük, ister istemez merak uyandırıyor. Bir süre sonra bunun Arnavutça olduğunu öğreniyoruz. Shqipëria, Arnavutların kendi dillerinde ülkelerine verdikleri ad; yani bizim Arnavutluk dediğimiz yerin gerçek adı. Sözcüğün kökeniyle ilgili farklı yorumlar olsa da en yaygın kabul gören anlamı “Kartallar Ülkesi”. Bu nedenle Arnavutluk, çoğu zaman “kartalların ülkesi” olarak da anılıyor.

Bir ülkenin kendine verdiği adın, dışarıdan bildiğimiz isminden farklı olması her zaman ilgimi çekmiştir. Burada da öyle oluyor; bir binanın cephesindeki tek bir kelime, bizi o ülkenin diline, tarihine ve kimliğine dair küçük ama anlamlı bir keşfe çıkarıyor.
SouFujimoto adlı Japon mimarın imzasını taşıyan, bulutu anımsatan özgün tasarımıyla dikkat çeken Reja’nın önünden geçiyoruz. Tiran’ın modern simgelerinden biri haline gelen bu ilginç yapı, yalnızca mimarisiyle değil, şehrin kültürel yaşamına kattığı dinamizmle de öne çıkıyor. İnce metal örgülerden oluşan hafif yapısı, gerçekten de gökyüzünde süzülen bir bulutu andırıyor. Konserlerden sergilere, açık hava sinemalarından çeşitli sanat etkinliklerine kadar pek çok organizasyona ev sahipliği yapan Reja, şehrin geçmiş ile çağdaş yüzü arasında zarif bir köprü kuruyor.

İtalyan mimar MarioCucinella’nın tasarladığı MET Tirana konut kulesi, uzaktan bakıldığında sanki yarım bırakılmış izlenimi uyandırıyor. Katmanlı ve oyulmuş cephesiyle dikkat çeken bu sıra dışı yapı, Tiran’ın hızla değişen modern yüzünü simgeliyor. Hemen yakınında yükselen TID Kulesi de şehrin dönüşen siluetinin dikkat çekici parçalarından biri.
Bu modern yapıların arasından geçerek, uzun yıllar Arnavutluk’un köklü ailelerinden Toptani ailesiyle özdeşleşmiş olan Tiran Kalesi’ne doğru ilerliyoruz. Çevrede neredeyse her şey bu ailenin adını taşıyor: kalenin tam karşısında Toptani Alışveriş Merkezi yükselirken, yürüdüğümüz cadde de Murat Toptani Caddesi adını taşıyor. Tiran’da geçmiş ile bugün burada, yalnızca birkaç adımlık mesafede iç içe geçiyor; bir yanda şehrin tarihine tanıklık eden eski kale duvarları, diğer yanda modern yaşamın ritmini yansıtan yeni yapılar.
Kökeni çok eski dönemlere uzanan Tiran Kalesi, bugün bildiğimiz anlamda bir kale görünümünden oldukça uzak. Alanın tarihsel temelleri eski yerleşimlere dayansa da, bugünkü yapısal izlerin büyük bölümü Osmanlı döneminde şekillenmiş, zaman içinde dönüşerek günümüze ulaşmıştır.

Günümüzde ise burası, sur kalıntılarının çevrelediği bir tarih alanından çok, kafeleri, restoranları ve küçük dükkânlarıyla yaşayan bir şehir dokusu haline gelmiş durumda. Giriş bölümünde ziyaretçileri karşılayan ahşap figürler ve dekoratif unsurlar, bu modern kullanımın bir parçası olarak dikkat çekiyor. Duvar önüne yerleştirilmiş süslemeli, tekerlekli oturma düzeni ise büyük olasılıkla ziyaretçilerin fotoğraf çekimi için tasarlanmış.
Geçmişin izleriyle bugünün şehir yaşamı burada iç içe geçmiş durumda.
İçeri adım attığımız anda barlar, restoranlar, hediyelik eşya ve el sanatları dükkânlarıyla çevrili hareketli bir atmosfer karşılıyor bizi. Sıcağın etkisiyle kısa bir mola verme ihtiyacı hissediyor, serinlemek ve bir şeyler atıştırmak için Filari Restoran’a oturuyoruz. Ne yazık ki burada çok sıcak ve konuksever bir tavırla karşılaştığımız söylenemez. Yine de Tepelene suyunu denemek, bu kısa molayı bizim için ilginç kılan küçük ama akılda kalıcı bir ayrıntı oluyor.

Tepelenë bölgesinden gelen bu su, masadaki sıradan bir detayı bile yolculuğun hatırasına dönüşen küçük ama keyifli bir deneyime çeviriyor.
Molamızın ardından Saint Paul Katedrali’ne doğru yürümeye başlıyoruz. Tiran’da 2000’li yılların başında tamamlanarak ibadete açılan bu modern katedral, çağdaş mimarisiyle dikkat çekiyor. Şehrin en önemli Katolik yapılarından biri olan katedral, hem mimarisi hem de sembolik detaylarıyla öne çıkıyor. İç mekânda yer alan vitray ve sanatsal süslemelerde Papa John Paul ile RahibeTeresa gibi önemli figürlere göndermeler bulunuyor.
Katedralin bahçesinde yer alan Rahibe Teresa heykeli ise ziyaretçileri sessiz bir saygı ve huzur atmosferine davet ediyor.
Doğum adı AgnesGonxhaBojaxhiu olan RahibeTeresa (1910–1997), Arnavut kökenli bir Katolik azizesi olmanın ötesinde, insanlığın vicdanında derin izler bırakmış bir figür. Hayatını yoksullara, hastalara ve kimsesizlere adayan Rahibe Teresa, kurucusu olduğu Hayırseverlik Misyonerleri aracılığıyla dünyanın dört bir yanında sosyal hizmet faaliyetleri yürütmüş.

1979 yılında Nobel Barış Ödülü almış, 2016 yılında ise Papa Francis tarafından azize ilan edilmiş.
Arnavutluk için taşıdığı anlam yalnızca tarihsel değil, aynı zamanda güçlü bir duygusal ve simgesel değere de sahip. Bu nedenle adı ülkede pek çok caddeye, meydana ve kuruma verilmiş durumda. Tiran Uluslararası NënëTereza da bu kolektif hafızanın en görünür örneklerinden biri olarak öne çıkıyor.
Caddenin karşısına geçip Lana Nehri üzerindeki yaya köprüsünden yürümeye başlıyoruz. Lana kıyısındaki ağaçların arasından ilerlerken uzakta, renkli ve geometrik formuyla dikkat çeken bir yapı beliriyor: Tiran Piramidi.
Bir zamanlar Enver Hoca’ya adanmış bir müze olarak 1988 yılında inşa edilen bu yapı, sonraki yıllarda farklı işlevler üstlenmiş ve uzun süre atıl kaldıktan sonra bugün yeniden dönüşüm sürecine girmiş durumda. MVRDV tarafından yürütülen proje kapsamında, kapalı ve ideolojik bir anıttan çıkarılıp halka açık, canlı bir kültür ve eğitim alanına dönüştürülmesi hedeflenmiş.
Tirana Piramit’i, bu dönüşümle birlikte Tiran’ın en dikkat çekici yeniden kullanım projelerinden biri olarak şehrin değişen yüzünü simgeliyor.
Komünist rejimin çöküşünden sonra yapı; radyo ve televizyon stüdyosu, konferans ve etkinlik alanı gibi farklı işlevlerde kullanılmış, zaman içinde işlevi değişerek dönüşüm sürecine girmiştir.

Bugün ise basamaklarla çıkılan piramidin çevresi, parlak renkli modüller ve ters çevrilmiş geometrik kurgularla yeniden düzenlenmiş durumda. Bu çağdaş müdahalelerle birlikte yapı; kafeler, atölyeler, stüdyolar ve genç girişimler için çalışma alanlarını barındıran canlı bir merkez haline gelmiştir.
Geçmişin ağır izlerini taşıyan bu yapı, artık Tiran’ın en dinamik buluşma noktalarından biri olarak öne çıkıyor. Biz de burada, MonCheriCoffeeShop’ta kısa bir mola verip bu hareketli atmosferi biraz daha yakından hissediyoruz.
Tirana Piramidi, yalnızca bir bina değil; Arnavutluk’un dönüşümünü, geçmişle kurduğu yeni ilişkiyi ve geleceğe bakma cesaretini simgeleyen bir mekân olarak karşımıza çıkıyor.
Yol üzerinde bir başka gökdelen daha beliriyor: DowntownOne. BajramCurri Bulvarı boyunca yükselen yaklaşık 140 metrelik modern bir kule olarak şehrin yeni siluetine damga vuruyor.
“DowntownOne” adı, doğrudan bir yer adı olmanın ötesinde, “şehir merkezindeki bir numaralı yapı” ya da “merkezdeki ikonik kule” fikrini çağrıştıran bir proje adı olarak kullanılıyor.
İlk bakışta sıradan bir yüksek yapı gibi görünse de yaklaştıkça tasarım fikri kendini daha net hissettiriyor. Cephede yer alan konsol biçimli çıkmalar, yalnızca mimari bir tercih değil; Arnavutluk’taki farklı yerleşimlere ve ülkenin coğrafi çeşitliliğine yapılan sembolik göndermeler olarak kurgulanmış.
Uzaktan bakıldığında bu çıkıntılar, ülkenin yerleşim dokusunu çağrıştıran soyut bir bütünlük oluşturuyor. MVRDV imzasını taşıyan bu yapı, çağdaş mimari ile ulusal hafıza arasında kurduğu ilişkiyle dikkat çeken örneklerden biri olarak öne çıkıyor.
Gezintimize kısa bir ara verip yeniden kale içine yöneliyoruz. Dar sokaklarda ağır ağır ilerlerken küçük dükkânların vitrinleri bizi kendine çekiyor; el emeği objeler, magnetler, yerel dokumalar… Her biri bu yolculuktan geriye kalacak küçük ama kalıcı hatıralar gibi.

Otele dönüş yolunda, resepsiyondaki güler yüzlü görevlinin tavsiyesiyle ShijeFshati Restoran’a (“Köy Lezzeti Restoran”) uğruyoruz.
Otele dönüş yolunda, resepsiyondaki güler yüzlü görevlinin tavsiyesiyle ShijeFshati Restoran’a (“Köy Lezzeti Restoran”) uğruyoruz.
Sokaktan aşağıya inen dar bir merdivenle ulaşılan bu mekân, daha kapıdan içeri adım atar atmaz samimi bir atmosferle karşılıyor bizi. Rustik dekor, sade ama özenle düşünülmüş detaylar ve yerel lezzetlerle birleşince, günün yorgunluğu yavaş yavaş yerini keyifli bir sofraya bırakıyor.
Arnavut mutfağının karakteri burada kendini net biçimde hissettiriyor: tavëkosi gibi yoğurtla pişen kuzu yemekleri, byrek”Börek” gibi çıtır hamur işleri ve ızgara etler sofranın temelini oluşturuyor. Yanında yoğurt, taze salatalar ve zeytinyağlı mezelerle birlikte sade ama doyurucu bir düzen var. Yemekler gösterişten uzak, tamamen lezzet ve doğallık üzerine kurulu.
Sanki bu sabah gelmemişiz de şehirle aramızda daha uzun bir tanışıklık varmış gibi bir his kalıyor geriye.
Yemekten sonra otele dönüp biraz dinlenme vakti. Akşamüstüne doğru, Tiran’ı bu kez farklı bir ışık altında yeniden keşfetmek üzere tekrar dışarı çıkacağız.
Işıklar altında Tiran bambaşka bir güzelliğe bürünüyor. Gündüz aşina olduğumuz meydanlar ve yapılar, geceyle birlikte daha sakin, daha gizemli ve daha şiirsel bir hâl alıyor. Kentin ritmi yavaşlıyor; ışıklar, gölgeler ve sessizlik birbirine karışarak şehre bambaşka bir atmosfer kazandırıyor.
Bu gece yürüyüşünde dikkatimizi çeken yapılardan biri Dostluk Anıtı. Rengârenk ışıklarla aydınlatılan anıt, gecenin içinde adeta bir sanat enstalasyonu gibi parlıyor.

Tiran’da Ulusal Kütüphane’nin önünde yer alan bu yapı, Kuveyt tarafından Arnavut halkına dostluk ve dayanışma simgesi olarak armağan edilmiştir.
Gece ışıklarıyla birlikte daha da belirginleşen anıt, kentin önemli kamusal buluşma noktalarından biri olarak hem gündüz hem de gece şehir yaşamının parçası olmayı sürdürür.
Biraz ileride, şehir merkezine yakın bir noktada Süleyman Paşa Bargjini’nin heykeliyle karşılaşıyoruz.
1614 yılında, bugün koskoca bir başkente dönüşmüş olan bu yerleşimi küçük bir Osmanlı kasabası olarak kuran Süleyman Paşa, cami, hamam ve çarşı etrafında şekillenen ilk yerleşim çekirdeğini oluşturmuş. Bu küçük başlangıç, zaman içinde büyüyerek bugünkü Tiran’ın temelini atmış.
Gece ışıkları altında heykel, şehrin dört yüzyılı aşan hikâyesini sessizce hatırlatıyor; modern kent dokusunun ortasında geçmişe açılan sakin bir durak gibi duruyor.
Kaleye yaklaşırken, kentin belleğinde iz bırakan Kaplan Paşa Türbesi karşımıza çıkıyor. Türbe Tiran’da Osmanlı dönemine ait erken yapı örneklerinden biri olarak kabul ediliyor.
Kaplan Paşa olarak bilinen Kaplan Paşa Toptani’ye atfedilen bu türbe, şehrin erken dönem Osmanlı tarihine açılan sessiz bir iz niteliğinde. Yapının kesin inşa tarihi net olmamakla birlikte genellikle 18. yüzyıla tarihlendiriliyor.
Ancak türbeyi asıl çarpıcı kılan, çevresiyle kurduğu ilişkidir. Modern kent dokusunun içinde, yüksek yapıların hemen yanı başında varlığını sürdüren bu küçük yapı, geçmiş ile bugünün güçlü karşılaşmasını görünür kılıyor. Yüzyıllardır ayakta kalan türbe, şehrin hızla değişen siluetinde sessiz ama dirençli bir iz gibi duruyor.

GzonaRestaurant’ta yediğimiz keyifli akşam yemeği, ertesi gün ayrılacağımız Tiran’dan geriye kalacak güzel anılardan biri oluyor.
Otele doğru yürürken, Arnavutluk’un yakın siyasi tarihinde önemli bir yere sahip AzemHajdari ile yakın arkadaşı Besim Çerja’nın anısına yapılmış anıtın önünden geçiyoruz. Gece aydınlatmasıyla belirginleşen bu anıt, ülkenin yakın tarihine ve demokrasi mücadelesine dair güçlü bir hatırlatma niteliği taşıyor.
Biraz ileride yer alan Meçhul Asker Anıtı ise bir kaide üzerinde yükseliyor. Bir kolunu ileri doğru uzatmış, silahını kararlılıkla doğrultan asker figürü, II. Dünya Savaşı sırasında işgale karşı direnen ve hayatını kaybeden Arnavutluk vatandaşlarının anısına yapılmış. Bu anıt, Tiran’ın kamusal alanlarında tarihin nasıl görünür kılındığının etkileyici örneklerinden biri olarak öne çıkıyor.
Otele döndüğümüzde, ertesi gün Tiran’dan ayrılıp Arnavutluk’un başka şehirlerini keşfedecek olmanın heyecanı içimizi kaplıyor. Bu ilk gün, ülkenin hem geçmişine hem de bugünkü yaşamına dair güçlü ve kalıcı bir izlenim bırakmış durumda.

Kalp ve damar hastalıkları ile felç riskini doğrudan tetikleyen yüksek kolesterol, modern toplumların en büyük sağlık tehditleri arasında yer alıyor. Genetik faktörlerin yanı sıra doymuş yağ ağırlıklı beslenme, hareketsiz yaşam, sigara ve alkol kullanımı gibi faktörlerle tırmanışa geçen bu sinsi rahatsızlığa karşı farmakolojik tedavilerin yanında beslenme tıbbı da yeni çözümler sunuyor. Son olarak İngiliz sağlık otoriteleri ve eczacılık bilimi uzmanları, mutfaklarda genellikle sebze olarak tüketilen ancak botanik olarak meyve sınıfında yer alan bamyanın, damar tıkanıklığına karşı eşsiz bir koruyucu kalkan oluşturduğunu kanıtladı.

JEL YAPISINDAKİ MÜSİLAJ MADDESİ KOLESTEROLÜ BAĞLAYIP DIŞARI ATIYOR
Halk arasında “bamya” olarak bilinen çiçekli bitkinin kardiyovasküler sistem üzerindeki koruyucu etkisi, yapısındaki özel bir bileşenden kaynaklanıyor. Eczacılık uzmanı Abbas Kanani’nin aktardığı bilimsel verilere göre, bamyaya pişirilme esnasında o bilinen kıvamı veren jel benzeri kalın madde, yani müsilaj, sindirim sisteminde hayati bir görev üstleniyor.

Kanani, “Klinik çalışmalar bamyadaki bu özel müsilaj maddesinin, sindirim süreci boyunca kandaki kötü kolesterole doğrudan bağlanarak onun damarlara sızmasını engellediğini ve emilmeden vücuttan doğal yollarla atılmasını sağladığını gösteriyor” açıklamasında bulundu. Laboratuvar ortamında yüksek yağlı diyetlerle beslenen denekler üzerinde yapılan testler de bamya tozu takviyesinin ardından kan kolesterol seviyelerinde çok keskin düşüşler yaşandığını tescilledi.

HARVARD TIP OKULU LİSTEYE ALDI: HÜCRESEL YAĞLANMAYA KARŞI DOĞAL TEDAVİ
Dünyanın en saygın tıp otoritelerinden biri olan Harvard Tıp Okulu (Harvard Medical School), bamyayı düşük kalori profili ve çok yüksek çözünür lif içeriği nedeniyle, halk arasında “kötü kolesterol” olarak bilinen düşük yoğunluklu lipoproteini (LDL) düşürme yeteneğine sahip en etkili 11 gıdadan biri olarak ilan etti.

Saygın bilimsel yayınlardan Journal of Nutritional Biochemistry dergisinde yayımlanan moleküler araştırmalar da bamyadaki antioksidan bileşenlerin metabolik sendromlarla savaştığını ortaya koydu. Obez denekler üzerinde yürütülen çalışmalarda, düzenli bamya özü tüketiminin hem kolesterolü hem de hiperglisemi olarak tanımlanan yüksek kan şekerini aynı anda aşağı çektiği belirlendi. İçeriğindeki yoğun A ve C vitaminleri sayesinde hücresel hasarı engelleyen bu besin, şeker hastalığı ve inme riskine karşı da koruma sağlıyor.

METFORMİN KULLANAN DİYABET HASTALARI İÇİN KRİTİK UYARI
Bamyanın sağlık üzerindeki bu mucizevi etkilerine karşılık, uzmanlar belirli hasta grupları için hayati bir uyarıda bulunmayı da ihmal etmiyor. Eczacı Abbas Kanani, özellikle Tip 2 diyabet teşhisi olan ve tedavi sürecinde metformin etkin maddeli ilaçları kullanan hastaların diyetlerine aşırı miktarda bamya eklemekten kaçınmaları gerektiğinin altını çizdi. Bamyadaki bazı bileşenlerin bu ilacın emilimini ve klinik başarısını engelleyebileceği, bu nedenle kronik hastaların beslenme düzenlerini değiştirmeden önce mutlaka hekimlerine danışmaları gerektiği belirtildi.

Futbol dünyasının gözü kulağı 11 Haziran’da Kuzey Amerika kıtasında başlayacak olan tarihinin en geniş kapsamlı FIFA Dünya Kupası’na çevrilmişken, spor dünyasına yapay zekâ ve istatistik biliminin ortaklığından doğan dev bir veri analizi damga vurdu. Avusturya’daki Innsbruck Üniversitesi ile Almanya’daki Dortmund Teknik Üniversitesi (TU Dortmund) liderliğindeki uluslararası veri bilimcileri ekibi, hibrit bir makine öğrenmesi algoritması kullanarak kupanın şampiyonluk haritasını çıkardı.

Turnuvada yer alacak 48 takımın son 8 yıldaki tüm uluslararası maçlarını, oyuncuların güncel piyasa değerlerini, form grafiklerini ve küresel çaptaki 24 farklı büyük bahis şirketinin verilerini “Random Forest” (Rastgele Orman) adı verilen algoritma havuzuna bırakan araştırmacılar, kupayı tam 100 bin kez simüle etti. Ortaya çıkan bilimsel sonuçlar, futbolun sadece yeşil sahada değil, veri tabanlarında da büyük bir strateji savaşına dönüştüğünü kanıtlar nitelikte.

YAPAY ZEKA MİLYONLARCA VERİYİ ORTAK HAVUZDA İNCELEDİ
Bilim insanlarının şampiyonu belirlemek için kullandığı metodoloji, geleneksel tahmin yöntemlerinin çok ötesinde bir veri mühendisliğine dayanıyor. Araştırma ekibi, turnuvaya katılacak tüm ülkelerin son yıllarda oynadığı resmi ve hazırlık maçlarını, futbolcuların güncel form grafiklerini, sakatlık raporlarını ve küresel bahis şirketlerinin sunduğu dinamik oranları mercek altına aldı.

Elde edilen tüm bu parametreler, makine öğrenimi (machine learning) tabanlı özel bir algoritma ile simüle edildi. Geliştirilen sistemin çalışma prensibini açıklayan uzmanlar, algoritmanın sadece genel bir şampiyonluk tahmini yapmadığını, 48 takım arasında oynanması muhtemel olan tüm eşleşme kombinasyonlarını ve bu maçlarda atılacak olası gol sayılarını tek tek hesapladığını belirtti.

‘BOĞALAR’ ZİRVEDE YER ALDI
Geliştirilen yapay zekâ modelinin çıktısına göre, 2026 Dünya Kupası’nı müzesine götürme olasılığı en yüksek takım yüzde 14.5 ile İspanya oldu. Son Avrupa Şampiyonası’ndaki dominant oyununu matematiksel formüllere de yansıtan “Matadorlar”, turnuvanın bir numaralı favorisi konumunda. İspanya’yı, her turnuvanın doğal ancak bir o kadar da şanssız favorisi olan İngiltere takip ediyor. Algoritma, İngilizlerin şampiyonluk ihtimalini yüzde 12.4 olarak hesaplarken, hemen arkasından aynı oranla (yüzde 12.4) Fransa geliyor. Fransa’yı Almanya yüzde 11.2 ile dördüncü sırada takip etti. Algoritmanın oluşturduğu genel başarı sıralamasında bu ülkelerin ardından sırasıyla Portekiz, son şampiyon Arjantin, Hollanda, Brezilya, Belçika ve Norveç geliyor.

A MİLLİLER VERİ DUVARINA ÇARPTI: “BİZİM ÇOCUKLAR”IN ŞANSI YÜZDE KAÇ?
48 takımlı yeni turnuva formatında boy gösterecek olan “Bizim Çocuklar”, yapay zekâ modelinde ne yazık ki elit favoriler basamağında yer almıyor. Algoritmanın kadro değeri istatistikleri ve tarihsel istikrar puanlamalarına göre Türkiye’nin kupayı kazanma ihtimali yüzde 1.1 olarak hesaplandı.

Yapay zekâ algoritmasının Türkiye analizi incelendiğinde, millilerimizin en güçlü kasının bireysel oyuncu reytingleri ve Avrupa liglerinde oynayan genç yıldızların pazar değerleri olduğu görülüyor. Ancak kâğıt üzerindeki model; savunma hattındaki tarihsel gol yeme projeksiyonları ve deplasman/nötr saha istikrarsızlıkları nedeniyle Türkiye’nin çeyrek final ve sonrasına giden yolunu “yüksek riskli patika” olarak adlandırıyor. Bilim insanlarına göre millilerimizin öncelikli hedefi olan gruptan çıkma olasılığı %58 ile kuvvetli bir ihtimal olarak öne çıkarken, son 16 turundan itibaren karşılaşılacak muhtemel rakipler (İspanya, Fransa veya İngiltere gibi devler) yolumuzu daraltıyor.

İSTATİSTİK BİLİMİNİN SINIRLARI: YÜZDE 80 SÜRPRİZ İHTİMALİ
Yapay zekanın sunduğu bu net favori tablosuna karşılık, istatistik uzmanları futboldaki sürpriz faktörünün ve topun yuvarlak oluşunun yarattığı matematiksel gerçeği de hatırlatıyor. Dortmund Teknik Üniversitesi’nden çalışmanın ortak yazarı Profesör Andreas Groll, turnuva formatlarındaki olasılık hesaplarının doğası gereği sıkı bir dengede ilerlediğini vurguladı.

Groll, “Matematiksel olarak en büyük favorinin turnuvayı kazanma olasılığı bile yüzde 20’yi geçmez. Bu durum, saf bir istatistik mantığıyla bakıldığında, geri kalan diğer takımlardan birinin kupayı kaldırma ihtimalinin yüzde 80 olduğunu gösterir” diyerek futbolun öngörülemez yapısına dikkat çekti. İstatistikçiler için asıl başarının tam isabet şampiyonu bilmekten ziyade, turnuvada yarı final ve final gibi ileri aşamalara geçeceğini öngördükleri takımların genel ortalamadaki başarı grafiğini doğru tahmin etmek olduğu belirtiliyor. Küresel futbol kamuoyunun büyük bir heyecanla beklediği 11 Haziran’daki açılış düdüğünün ardından, yapay zekanın yeşil sahalardaki bu matematiksel öngörülerinin ne ölçüde gerçeğe dönüşeceği tüm dünya tarafından canlı olarak izlenecek.

İlçede yaşayan emekli öğretmen Murat Durmuş, önceki gün sabah saatlerinden çıktığı evine geri dönmedi.

Durmuş’un kaybolmasının ardından yakınları ve ekipler tarafından ilçe genelinde arama çalışmaları başlatıldı.

Aramalarda; otomobili sahilde terk edilmiş halde bulunan Murat Durmuş’un kayalıklar arasında cansız bedenine ulaşıldı.

Durmuş’un cansız bedeni savcılık incelemesinin ardından otopsi için Bulancak Devlet Hastanesi morguna kaldırıldı.

Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na (TMSF) 17 Mart 2025 tarihinde devredilen Bankpozitif’in yeni sahibi belli oldu. Bankanın hisselerinin devrine ilişkin süreçte, Efor Holding’in Bankpozitif’in kontrolünü devralmasına izin verildi.

REKABET KURUMU DEVİR İZNİNİ AÇIKLADI
Rekabet Kurumu tarafından bugün yapılan açıklamada, Bankpozitif’in kontrolünün Efor Holding tarafından devralınmasına onay verildiği bildirildi.

Açıklamada, “7145 sayılı Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un Geçici 2. maddesi uyarınca Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’nun kayyım olarak görevlendirildiği Bankpozitif Kredi ve Kalkınma Bankası AŞ sermayesinin belirli bir kısmının ve tek kontrolünün Efor Holding AŞ tarafından devralınması işlemine izin verildi.” ifadeleri kullanıldı.

HİSSELERİ TMSF’YE DEVREDİLMİŞTİ
BDDK tarafından 17 Mart 2025 tarihinde alınan kararla, Bankpozitif’in Pay Fix Elektronik Para ve Ödeme Hizmetleri mülkiyetinde bulunan yüzde 79 oranındaki hissesine ilişkin temettü hariç ortaklık haklarının TMSF tarafından kullanılmasına karar verilmişti.

Rönesans Gayrimenkul Yatırım A.Ş., portföyünü büyütmeye yönelik önemli bir satın alma adımı attı. Şirket, İstanbul Optimum Premium Outlet Alışveriş Merkezi’ni işleten Feriköy Gayrimenkul Yatırım İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş.’de sahip olmadığı yüzde 50’lik payın devralınmasına ilişkin sözleşme imzaladığını duyurdu.

Kamuyu Aydınlatma Platformu’na (KAP) yapılan açıklamaya göre, söz konusu payların Euro Crescent Private Limited’dan satın alınacağı bildirildi.

OPTIMUM AVM’DE TAM HÂKİMİYET HEDEFİ
İşlemin tamamlanması halinde Rönesans Gayrimenkul Yatırım A.Ş., Feriköy Gayrimenkul’de yüzde 100 paya sahip olacak ve İstanbul Optimum Premium Outlet AVM’nin dolaylı tek sahibi konumuna gelecek.

Satın alma sürecinin yürürlüğe girmesi için Rekabet Kurulu onayı bekleniyor.

PORTFÖY VE GELİR BEKLENTİSİ
Şirket açıklamasında, işlemin stratejik öneme sahip olduğu vurgulandı. Optimum Premium Outlet AVM’nin tamamen bünyeye katılmasının, hem portföy büyüklüğüne hem de gelir artışına önemli katkı sağlayacağı değerlendirildi.