Helsinki’den 15.12 te kalkan trenimiz 4 saat sonra Joensuu’ya vardı. Tren çok modern. Kablosuz internet ağı olduğu için bilgisayar kullanabildik. Gittiğini bile anlamıyorsunuz. Hiç sarsmıyor.19.00 civarında Joensuu garındaydık. Küçük ve sevimli bir şehir.

Yürüyerek internetten yer ayırttığımız Atrium otele gittik. Altı bar olan, karmakarışık kapılar ve iç karartan renkler. Birtakım merdivenlerden yukarı odamıza çıktık. Gezilerim sırasında otellerin internette göründükleri gibi olmadığı gerçeğini bir kez daha yaşadım. Odalar çok dar. Herhalde bu otelin en sevimli yanı her söylenileni tekrar eden kocaman bir kafesteki papağan… Bir gün yolunuz buralara düşerse bu oteli önermem. Akşam yemeğini otelin yakınında daha sonra öğrendiğimize göre buranın iyi restoranı olan “Rosso”da yedik. Daha çok İtalyan yemekleri var.

Ertesi gün Helsinki’de gördüğümüz Sokos otele geçtik. Düzgün bir otel ama diğerinin bir misli fiyatı var.
Finliler tatlı ve tuzluyu bir arada yiyorlar. Benim damak tadıma uyduğu için beğendim. Finlandiya her yanı ormanlarla kaplı bir ülke. Yerlerde her çeşit mantar var. Orman konusunda çok gelişmişler. Örneğin bir ağacı kesmeye karar verdiklerinde önce üzerindeki canlıları başka bir ağaca taşıyor sonra kesiyorlarmış. Joensuu’yu rahatlıkla yürüyerek gezebilirsiniz. Saimaa Gölü’nün kıyısındaki bu şehirde tekneler, yatlar suyun üzerinde süzülüyorlar. Evler ağaç malzemenin fazla kullanıldığı yapılar. Hatta kiliseler ve büyük yapılar bile. Dikkatimi çeken bir şey de herhalde hava kirliliği sıfır olduğu için havanın berraklığı.

Joensuu’ya yaklaşık 30 kilometre uzakta “Eno”diye bir köy var. Buradaki bir ilkokul müzik öğretmeni sınıfında başlattığı ağaç dikme projesini önce ülkeye sonra da bütün dünyaya benimsetmiş. ENO kuruluşuna üye olan dünyadaki tüm okullar ile 100 milyon ağaç dikmeyi hedefliyorlar. Tabiî ki bu olay iklim değişikliği için alınabilecek en önemli önlem. Bir kişi ne yapabilir dememeli…
Dünyada en iyi eğitim sistemlerinden birine sahip ülke Finlandiya. Okulları o kadar güzel o kadar ev gibi ki şaşırdım. Burada öğrencinin okumaması mümkün değil. Öğrenciler sınıfa girerken ayakkabılarını dışarıda çıkarıyorlar. Çorapla sınıfa giriyorlar. Koridorlarda musluklar var, derse girmeden önce ellerini yıkıyorlar. Bol bol deney yapıyorlar. Okul yemekhanesinde çocuklar yemek tepsilerindeki her şeyi temizleyerek yıkamaya hazır hale getiriyorlar. Sorumluluk. Düzgün vatandaş olmada atılan ilk adımlar. Aynı şekilde bir öğretmenin eğitimi de uzun ve zorlu bir yol. Ülkem adına çok üzüldüm. Bu şartlara kim bilir ne zaman sahip olabiliriz. Biz herhalde görmeyiz ama umarım bir gün torunlarımız bu olanaklara sahip olur.

Fazla sayıda bisiklet var. Finliler kırmızıyı seviyor. Duru ve berrak bir tenleri var. Nüfus olarak da az oldukları için sokaklar çok sakin aynı insanlar gibi. Caddelerde okuma odaları var. Günlük gazeteleri okuyorlar. Okudukları kitapları da bir kutuya atıyorlar. Sonra başkaları okusun diye.
Kış mevsimine girildiği için gemi turları yapılmıyor. Aslında yazın bu turlar oldukça ilgi çekiyormuş. Koli Milli Parkını geziyoruz. Şahane manzaralar. Aslında bu ülkenin her yanını dolaşmalı diye düşünüyorum.

Çok merak ettiğim, haklarında bir hayli bilgi topladığım iki ülkeyi gezme fırsatını yakaladım. 10 Eylül 2011 tarihinde İstanbul’dan saat 13.00 te kalkan uçağımız tam 3 saat 40 dakika sonra, 16.40’da Helsinki Vantaa Havaalanına indi. Türkiye ile Finlandiya arasında saat farkı yok. Havalimanının yerleri parke kaplı. İnsana evindeymiş hissi veriyor. Daha sonra Finlandiya’yı gezince neden tahtanın bu kadar çok kullanıldığını anlamak zor olmadı. Çıkışta bir taksiye binerek kalacağımız otel Best Western Carlton’a geldik. Havalimanı şehre 25 kilometre uzaklıkta. Taksi 50 eur tuttu. Hava yağışlı. Önceden bildiğimiz için şemsiye aldık. Otellin altında küçük bir bar ve salon var. Burada bir Türk çalışıyormuş. Ertesi sabah bizlere çok yardımcı oldu. Enes Algül Bey. Finliler kırmızı tonlarını seviyorlar. Güler yüzlü insanlar. Resepsiyonda çalışan Anya Hanım sorduğumuz tüm sorulara sabırla yanıt verdi.

Finlandiya küçük bir ülke ve nüfusu fazla değil. Gitmeden önce birkaç Fince sözcük öğrendim. Fincede “Suomi” “bataklık” anlamına geliyormuş. Yani ülke bir zamanlar bu haldeymiş. Ama azmin elinden bir şey kurtulabilir mi? Onlarda her yeri, bir karış boş toprak bile bırakmadan ağaçlandırmışlar. Ama ülkenin adını değiştirmemişler. Bununla her zaman övünüyorlarmış. Eh doğru söze ne demeli… Her yerde göl var. Su ve ağaç alabildiğine.
Otelden çıktıktan sonra yürüyerek Merkez Tren garına geliyoruz.

Rautatientori Meydanı. Finli yazar”Alexis Kivi” nin heykeli burada. Karşısında Helsinki Merkez İstasyon binası var. 1800’lü yıllarda yapılan tarihi bir yapı tam da Helsinki’nin merkezinde yer alıyor. Girişte ellerinde cam küreler tutan asık suratlı,ikiz olduklarını düşündüğüm dev adam heykelleri göze çarpıyor. Bunlara “Lamba taşıyıcıları” deniliyormuş. Ayrıca güzel bir saat kulesi binayı tamamlayan bir yapı. Burada ayın 12’si için hızlı tren bileti alıyoruz. Yolculuk Joensuu kentine. Daha sonra yürüyerek bir Ortodoks kilisesi olan Uspenski Ortodoks Katedrali’ne geliyoruz.
Katedral muhteşem. Parlemento binasına doğru yürüyoruz.
Bina Arcadia Tepesi üzerinde. Kiasma Çağdaş Sanat Müzesi kapalı olduğu için ancak önünden geçiyoruz. Yavaş yavaş hava kararmaya başlıyor. Karnımız zil çalıyor. Yerel yemek yapan bir lokanta sorduğumuzda “Aino” diyorlar. Ama biz orada yer bulamayıp, deniz ürünleri de yemek adına başka bir restorana gidiyoruz. Fiyatlar oldukça yüksek. Sabah erkenden kalkıp bavullarımızı otele bırakıyoruz. Bunun için de ücret ödüyoruz.

Esonya başkenti Tallinn’e giden gemiden bilet alabilmek için erkenden limana gitmemiz gerekiyor. Zira geminin kalkacağı liman merkezden oldukça uzak. Tallink Star adlı bir gemiye biniyoruz. Estonya’ya iki saatte geçiyor. Gemi yedi katlı. Baltık denizinde turlar yapıyor. Helsinki çok pahalı Tallinn ise ucuz olduğu için Helsinki sakinleri Cumartesi ya da Pazar günü günübirlik Tallinn’e gidip alışveriş yapıyorlarmış. Bunun için yolunuz Cumartesi Pazar buralara düşerse çok erken davranmak gerektiğini unutmamanız gerekiyor. Bir yığın tünel ve metal iskelelerden geçerek geminin dördüncü katına giriyoruz. Eşyalarımızı dolaplara koyduktan sonra dolanıyoruz. Satış yerleri restoranlar, gemi lüks. Geminin Helsinki’den ayrılırken geride bıraktığı yolu izlemek için güverteye çıkıyorum. Baltık denizinde ne hoş görünüm! Ağaçlarla kaplı küçük küçük adacıklar denizin üzerine serpiştirilmişler. İki saat nasıl geçti anlamadım. Tallinn göründü. Limandan inince otobüsler var ama biz yürüyerek otelimize gitmeyi tercih ettik.

Yürüme yolumuzda bir kiliseye girdik. Luteran kilisesi.Yapı oldukça değişik.” Siimeoni Katedral”.Rahip bize bilgi veriyor. Tallinn 2011 Unesco tarafından Dünya Kültür Başkenti olarak ilan edilmiş. Neredeyse 800 yıldan fazla bir geçmişi var. Eski şehir tam bir ortaçağ kasabası. Koruma altında. Buna benzer yerler gezmiştim ama bu şehir kıyafetler ve eşyalarla birlikte canlı. Yaşıyor. Otelimiz Tallinn Metropol otel. Ama gezmekten bir türlü varamıyoruz. Bakıyoruz bir sürü koşan insanlar. Meğer böyle bir etkinlik düzenlenmiş. Her katılana da 2011 Dünya Kültür Başkenti madalyaları veriliyormuş. Baştan bilseydik biz de katılır, madalyalarımızı alırdık. Çoluk çocuk herkes yollarda. Sokakta bir orkestrayı dinleyen seyirci kitlesi. Ortaçağa ait kostümlerin satıldığı bir Pazar. Şehir çok canlı. Nereye bakacağımızı şaşırıyoruz.

Her yerde bir etkinlik. Yürüye yürüye, sora sora ilerliyoruz. Bu arada el işleri, örgü giysilerin bol olduğu bir pazara rastlıyoruz. Özellikle hırkalar çok hoşuma gidiyor. Eski şehirde (Old Town),hemen girişte Viru kapısının yakınında “Kalle Kusta” restoranda yemek yiyoruz. Hava oldukça güzel, güneşli. Biz sıfırın altında derece beklerken… Eski tüccarlara ait evler ilgimi çekiyor. Çatıları ambar olarak kullanılması nedeniyle evlerin üst kısmında malları yukarıya çıkarmak için makaralar var. Akşam için buranın en ünlü ortaçağ restoranı “Olde Hansa”dan yer ayırtıyoruz. Eski şehirde ortaçağ giysileri ile dolaşan satıcı kızlar, delikanlılar pek hoş. O zamanı anımsatan arabalarda badem ezmesinden şekerle yapılan fıstığa benzer bir yiyecek, daha doğrusu çerez satılıyor. “Marzipan” denen bu çerezden mutlaka tatmalısınız. Çok leziz. ”Tallinn City Museum”u geziyoruz. .Estonya’nın bağımsızlığına kavuşmasını anlatan bir müze. Tallinn Belediye Binası dikkatimizi çekiyor Tallinn’in en eski, tahtadan saatini görüyoruz. Raekoja Meydanında yapılar rengârenk. Nereye bakacağını şaşırıyor insan. Alexander Nevsky Katedrali (Rus ortodoks Katedrali)bize çok değişik geldi. Ama sanırım Rusya’yı ziyaret edenler bu görüntüye alışıktırlar. Şehrin yüksek bir yerinde. Buraya parkın içinden geçiyorsunuz. Yukarı doğru yürürken ortaçağ kostümlü bir bayan ok atıyor. İsterseniz siz de ücret karşılığı deneyebiliyorsunuz. Dome Katedrali, Niguliste Kilisesi, Tall Hermann Kulesini geziyor, Alexander Nevsky Katedralindeki ayini izliyoruz. Artık akşam oluyor. Büyük bir iştahla “Olde Hansa” Restorana giriyoruz. İçerisi oldukça kalabalık. Kendimi zaman tünelinde zannediyorum. Evet ortaçağdayız. Garsonlardan bardaklara kadar her şey özenle geçmişi yansıtıyor. Hatta tuvaletler. Tahta kapakları var. Değişik şarap ve bira sunuluyor. Ve her türlü av eti. Geyik, ayı… Fiyatlar oldukça yüksek. Gündüz yarışta madalya alan İtalyanlarla sohbet ediyoruz. Bizim gibi onlar da Tallinn’i çok beğenmişler. Sokakta bisiklet ile sürülen orijinal arabalar var. Bunlara binip dolaşıyoruz. Gençler kullanıyor. Oldukça hızlılar. Eğlenceli.

Epeyce geç bir vakit otelimize dönüyoruz. Yolda Fin hamamından yeni çıkmış, havlularıyla oturan Estonlar dikkatimizi çekiyor. Ertesi sabah gemimiz 7.30 da. Kahvaltıyı çabuk yapıp koşturuyoruz. Ama şoför İngilizce anlamadığı için bizi liman yerine havaalanı istikametine götürüyor. Sonuç kapılar kapanmış bizim gemi hareket etmiş. ”Ah o gemide ben de olsaydım” şarkısı ister istemez dudaklarımızdan dökülüveriyor. Gemi hareket etmeden bir saat önce cheek-in yaptırmanız gerekiyor. Biz de 12.10 gemisine biletlerimizi değiştiriyoruz.

Tekrar otele dönüp kahvaltımıza devam ediyoruz. Helsinki’ye döner dönmez daha önce gezemediğimiz Katedral Tuomiokirkko’ yu ziyaret ediyoruz. Tabi en son olarak ta kayalara oyulmuş Rock Kilisesi (Temppeliaukio) Kilisesini geziyoruz. Gerçekten çok ilginç dışarıdan sadece kaya gözüküyor. Kilise bu kayaya oyularak yapılmış. Dışarıdan bir taş yığını gibi. Değişik bir mimari.

Daha sonra otelimize gidip bavullarımızı alıyoruz. Ve oradan tren garına gidiyoruz. Dört saat sürecek bir yolculuktan sonra Joensuu Kentine varacağız. Bu kenti yazımın devamında anlatacağım. Joensuu dönüşünde Helsinki’de ünlü Fin besteci Sibelius adına yapılmış anıtı da görme fırsatı yakalıyoruz.

Koronavirüs salgını döneminde Avrupa’dan turist çekme yarışı hız kazanırken Kıbrıs, 19 ülkeden gelecek yolculara karantina uygulanmayacağını açıkladı.

Güney Kıbrıs, turizmi yeniden canlandırmaya hazırlanıyor

AB üyesi Kıbrıs Cumhuriyeti, 19 ülkeden turist ve yolculara 20 Haziran’dan itibaren karantina muafiyeti getiriyor.

Turizmden sorumlu Başbakan Yardımcısı Savvas Perdios, yaptığı açıklamada, 19 ülkeden gelecekler için karantina zorunluluğunun kaldırıldığını bildirerek “Turizmimizi yeniden başlatıyoruz” diye konuştu.

Söz konusu 19 ülkeden 13’ünden gelecek yolcu ve turistler karantinanın yanı sıra koronavirüs testinden de muaf olacak. Bu ülkeler; Almanya, Avusturya, Malta, Yunanistan, İsrail, Bulgaristan, Finlandiya, Slovakya, Slovenya, Litvanya, Norveç, Danimarka ve Macaristan olarak sıralandı.

İsviçre, Çekya, Polonya, Romanya, Hırvatistan ve Estonya’dan gelecek yolcu ve turistler içinse karantina zorunluluğu kaldırılmakla birlikte test sonucunu ibraz etme yükümlülüğü devam edecek.

Perdios, söz konusu ülkeler ve diğer ülkelerdeki durum ışığında bu listeyi sürekli olarak güncelleyeceklerini belirterek bunun Kıbrıs’a en çok turist gönderen iki ülke olan Rusya ve İngiltere için de geçerli olduğunu söyledi. Bu iki ülkedem Kıbrıs’a uçuşlara henüz izin verilmiyor.

Diğer ülkelerde karantinayı kaldırma planları

Avrupa’da ilk olarak Slovenya 15 Mayıs’ta koronavirüs kısıtlamalarını sona erdirerek kapılarını AB ülkelerinin vatandaşlarına açmış ve 31 Mayıs’tan itibaren karantina uygulamasının kaldırılacağını bildirmişti.

Avrupa’nın en önemli turist destinasyonu olan İspanya da 25 Mayıs’ta yaptığı açıklamada 1 Temmuz’dan itibaren yurt dışından gelecek yolculara karantina uygulamasını kaldırmayı planladığını bildirdi.

İtalya da 3 Haziran’dan itibaren AB vatandaşlarına karantinasız seyahati mümkün kılmayı planlıyor.

Yunanistan ise iki haftalık karantina zorunluluğunu kaldıracağı ülkeleri 31 Mayıs’a kadar açıklayacağını bildirmişti.

Güney Kıbrıs Turizmden sorumlu Başbakan Yardımcısı Savvas Perdios; “Turizmimizi yeniden başlatıyoruz, sloganıyla yapılan hazırlıklarımızı, Turizm sektöründe yer alan kurum ve kuruluşlarda birlikte yapıyoruz.

Korona virüsüne karşı alınan tedbirleri ve yapılan çalışmaları ‘Edacco, Ecological Development’, kurumuna sunmak için eksiklerimizi tamamlıyoruz.

AB ülkelerinde bulunan tatilcileri corona virüs tehdidine karşı en iyi şekilde koruyup misafir edeceğimizi garanti ederiz.

Bize güvensinler, sağlıklı ve huzur içinde tatillerini bizimle geçirsinler” dedi.

1600 yıllarda biri kutlanan anneler günü her sene Mayıs ayının 2. Pazar günü kutlanır.

Belçika, Danimarka, Finlandiya, İtalya, Türkiye ve Avustralya gibi ülkelerde Anneler Günü mayıs ayının ikinci pazarında kutlanmaktadır.

Başkenti Brüksel olan, Avrupa Birliği ve NATO askeri ittifakına ev sahipliği yapan Belçika’nın 50,781 teyit edilmiş COVID-19 ve 8,339 ölüm vakası vardır.

Bununla birlikte, yeni vakaların oranı, hastaneye kabuller ve ölümler Nisan ayı başlarındaki zirvelere göre istikrarlı bir şekilde düştü.

Belçikalı aileler Pazar günü, ‘Anneler Günü’nü sosyal bir mesafeye saygı göstererek evlerinde dört kişiye ve her zaman aynı kişilere ev sahipliği yapmak şartıyla kutlayacaklar.

Corona virüsü salgını nedeniyle bu sene Belçika da Anneler Günü karantina önlemleri ile kutlanacak.

Türkiye’de anneler günü bugün (10 Mayıs 2020) tarihinde kutlanacak.

Tarihteki ilk anneler günü kutlamaları, antik Yunan’da, tanrıların anası Rhea onuruna düzenlenen bahar kutlamalarına dayandırılabilir. 1600’lerin İngiltere’sinde “Anneler Pazarı” kutlanırdı.

Hıristiyanlığın Avrupa’da yaygınlaşmasıyla kutlama biçim değiştirerek “Kilise Ana” kutlamasına dönüştü. Kendilerine hayat veren ve kötülüklerden koruyan gücün “Kilise Ana” olduğuna inanılırdı. Zamanla kilise festivali ile “Anneler Pazarı” kutlamaları karıştı ve insanlar, kiliseyle birlikte annelerine de şükranlarını sunar oldular.

Anneler Günü Dünya’da farklı günlerde kutlanır. En yaygın şekliyle Mayıs ayının ikinci haftasındadır.

Belçika, Türkiye ve diğer ülkeler’de kutlanan Uluslararası Anneler Günü’nün kökeni ABD’ye dayanıyor.

ilk Anneler Günü töreni, 1908 yılında ABD’nin Batı Virginia eyaletindeki bir kilisede düzenlendi. Bu kutlamadan çok anma töreni Anna Jarvis tarafından düzenlendi.

Anna Jarvis, bundan üç yıl önce yine bir Mayıs gününde annesini kaybetmişti.

Jarvis, 1908 yılında da annesinin ölüm yıldönümünü takip eden ilk pazar günü kilisede sadece kendi annesi değil, hayatını kaybetmiş tüm annelerin anısına bir tören düzenledi.

Törenin düzenlendiği tarih mayıs ayının ikinci pazar gününe denk geliyordu.

TÜRKİYE’DE 1955’TE KUTLANMAYA BAŞLANDI

Modern Anneler Günü ve tarihinin Mayıs ayının 2. Pazar günü olmasının adresi ise ABD’dir.

Sosyal aktivist Anna Jarvis Anneler Günü’nün modern yaratıcısı olarak kabul edilmektedir.

İlk kez 1908 yılında Jarvis annesi adına bir anma töreni düzenlemiş ve organizasyonu ilk Anneler Günü’nü kutlamıştır.

Jarvis, Anneler Günü’nün resmi olarak kabul ettirme çalışmasına annesinin vefat ettiği 1905 yılında başlamıştır.

Annesinin hatırasını onore etmek isteği ile yola çıkan Anna Jarvis, annelerin insanlar için dünyadaki herkesten daha önemli olduğunu düşünüyordu.

Bunun için de tüm anneler için özel bir gün olsun istedi.

Türkiye’de ise Anneler Günü’nün mayıs ayının ikinci pazarında kutlanması Türk Kadınlar Birliği’nin girişimleriyle 1955 yılında kabul edildi.

İlk Anneler Günü’nde yılın annesi olarak Erzurumlu Nene Hatun seçildi.

Avrupa Birliği (AB) ülkeleri arasında en yüksek dizel fiyatının Belçika’da olduğu belirtildi.

Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Birliğinin (IRU) verilerine göre, Belçika AB üye ülkeleri arasında dizel yakıt satışında en yüksek fiyata sahip. Belçika’da geçtiğimiz hafta bir litre dizel ortalama 1.61 euroya kadar yükseldi. Böylece Belçika, son dönemde dizel fiyatlarında artış göstermesi ile İtalya, Finlandiya, İsveç ve Birleşik Krallık gibi ülkede pahalı olan dizel fiyatlarını geçmiş oldu.

Belçikalılar bazı bölgelerde yüksek yakıt fiyatlarına karşı protesto gösterisi düzenledi.

Öte yandan, Fransa’da da artan akaryakıt vergilerine karşı, ‘Sarı Yelekliler’ hareketi tarafından ülkenin çeşitli bölgelerinde protesto gösterileri düzenlenmişti.