Bekir Coşkun: Taraftar…

Bekir Coşkun-1Sorsalar:

‘işiniz?..”

Yalakalıklar içindeyiz, “Gazete yazarıyım” demek gurur verici değil… Ama gururla derim:

“Taraftarım…”

“Hangisi?..”

Hiç fark etmez…

Ya da hepsi…

Aziz Yıldırım’ın Fenerbahçesi; gururum…

Galatasaray; sevdam…

Beşiktaş’ın Çarşı’sı; umudum… Fethiyespor; gözbebeğim…

Sihirli kelimedir; taraftar…

İşçiler:

Emekten yana “taraftar” olamadıkları için, sahtekâr sendikacıların elinde, ölüyorlar atölyelerde, ağlayanları yok… Patronlar:

Temiz yönetimden yana “taraftar” olamadıkları için, bir imamın köleleri haline geldiler, istediğini asıyor…

Köylü:

Din sömürüsünde akıldan yana “taraftar” olamadığı için, inek dışarıdan geliyor, bu çalışmaya dışarı gidiyor… Esnaf:

Soygun düzeninde ahlaktan yana “taraftar” olamadıkları için, kârsız kapanıyor kepenkler…

Medya:

Özgür basından, haysiyetli gazetecilikten, ahlaklı habercilikten yana “taraftar” olamadığı için, utanç içinde… Yargıçlar, savcılar, polisler, memurlar: Yargı yok edilirken hukuktan yana “taraftar”olamadıkları için, kendilerine dahi adaleti arar oldular…

Ve bir millet…

Cumhuriyetten yana “taraftar” olamadığı için…

Bir “imam” ile bir “hoca”nın elinde… Batakta…

Taraftar görsem boynuna sarılasım gelir…

“Ben de sizden i m…”

“Takım?..”

“Ne takımı?..”

Sadece…

Demek isterim ki çocuklar…

Takım sevgisini, vatan sevgisine taşıyan o yüreklerinizden öperim…

Cumhuriyet

Leave a Reply

Your email address will not be published.